GÖZLERİM HEP DENİZE DÖNÜK

 

Bir okyanusun ortasında bıraktın beni.Uçsuz bucaksız bir okyanus!!Yalnız başıma.Sadece çırpınışlarımla.Koca okyanusun ortasında çırpınıp durdum,boğulmamak için.Bir iz bekledim hep beni kurtaracak.Bir el aradım beni çekip çıkaratacak.Ama yoktu ne bir iz ne bir el!Güçlüydüm
başarabilirdim,kurtulabilirdim.Öyle zamanlarım oldu ki,okyanusun derinlerine doğru yol aldı bedenim.Böyle zamanlarda bile başarabildim tekrar çıkmayı.En diplere gömülecek oldum.Ama başardım.Sonunda çıkabildim karaya.Şimdi dönsen beni kurtarmask için ne fayda.Onca çaba,onca çırpınıştan sonra gelişin ne fayda?Anlamsız artık warlığın.
Kurtuldum belki boğulmaktan ama şimdi ıssız bir adada yapayalnızım.Karşımda uçsuz bucaksız bir deniz,arkamda orman.Ürkütüyor beni bilmediğim yere doğru yol almak.Denize bakıyorum tekrar.Bakıyorum acaba gelecek misin kurtarmaya beni diye!Her ne kadar bırakıp gitsende beni okyanusun ortasında yinede de tek tesellim sensin.Sensin çıkış yolum!Şu karanlığın içinden çekip kurtaracak kurtarıcım sensin!!!
Cesaretim yok yeni bir maceraya artık.Gücüm kalmadı çaba harcamaya.Yapayalnızım ıssız bir adada.Sana aç,sana susuz!Yapayalnızım!!Dönüp arkamı gidemiyorum.Korkuyorum!!Gözlerim hep denize dönük.Bekliyorum gelip kurtarmanı beni.
Bırakıp gittin beni okyanusun ortasında.Başarabildim karaya çıkmayı.Ama şimdi ne yapacağımı bilmez haldeyim.Korkuyorum yeni bir yola devam etmekten.Korkuyorum....!!!!Gözlerim hep denize dönük.Bekliyorum.....!!!!